2018 GASTEN FILMCAFÉS #1#2#3#4

Peter Lataster en Petra Lataster-Czisch documentairemakers / Rudi Brekelmans scenarist / Bert Scholiers scenarist en regisseur /  Daan Jongbloed documentairemaker / Dorien van de Pas Nederlands Film Fonds / Mike Weerts acteur en filmproducent / Marina Wijn casting director / Jamel Aattache producent en regisseur / Jessica Görter documentairemaker / Sanne Rovers documentairemaker / Els Rientjes is Sustainability Manager bij Green Film Making / Dick Maas schrijver, regisseur, producent en componist / San Fu Maltha, Fu Works filmproducent / Ivan Hidayat filmmaker / Gudo Tienhooven filmcriticus en presentator / Floris Parlevliet co-founder Cinecrowd en filmmaker / Klaas van Eijkeren regisseur, scenarioschrijver / Tim Ewalts – regisseur / Colinda Bongers schrijver, regisseur & producent / Niels Bourgonje regisseur en scenarist / Annemarie Van De Mond regisseur en scenarioschrijver / Leanne Peters producer bij NTR /

11 juli FILMCAFE #4 – Clubzaal Verkadefabriek Den Bosch. Over – het One Week Filmproject 2018 & talentvolle filmmakers aan het woord over hoe zij aan de weg timmeren!

Klaas van Eijkeren

‘Filmmaken is best wel sexy!’ ‘Het formeren van een team voor de One Week moet gewoon lukken! Ook het maken van een film in één week gaat lukken! Want zo’n ONE WEEK is gewoon gaaf! Er is áándacht, een première, er zijn prijzen te winnen en er komt publiek op af! Niemand maakt een film om niet gezien te worden. Filmmaken is best wel sexy!’

‘Tijdens het aanstaande One Week Fimproject zal ik als algemeen coach allereerst kijken naar wat de deelnemers zelf van plan zijn. Ik wil zeker geen ‘dief’ zijn van de creatieve aanzet. Klinkt misschien onaardig, maar ik kan desnoods daarna, in de volgende fase het plan alsnog ‘afschieten’. Maar er moet eerst een beginnetje, een kiem zijn, daar draait het om. Als je een goed idee hebt en je voert het slecht uit dan hou je misschien nog iets over maar als je een slecht idee hebt .. tja !’

‘Wat ik leuk vind, ik heb al eerder meegedaan als One Week coach, is de deelnemers helemaal vrij te laten in hun creativiteit. Dat vind ik belangrijk. Dat is het ei dat ze gaan leggen. Waar ik hen mee kan helpen is door hen op creatief vlak te inspireren, te prikkelen en inzicht in de structuur van de productie te bieden. Want soms ben je als regisseur zo ondergedompeld in je film dat je er niet meer uit komt. Een helicopterview is dan nodig.’

‘Volgens mij is het mooiste resultaat dat aan het eind van de week alle films ‘af’ zijn. Dat aan de basisvoorwaarden van een film voldaan is. Dat het verhaal wordt afgemaakt en dat licht, geluid en beeld kloppen. Want dan kan je films ook met elkaar vergelijken en kun je je er een mening over vormen. Elke keer als er aan die basisvoorwaarden wordt getornd heb je de film niet gemaakt, is ie niet klaar. Als het geluid slecht is dan raken we als kijker afgeleid en is de acteerprestatie ook niks meer waard. Daar ga ik ook op inzetten, ervoor te zorgen dat er bij elk team iemand blijft letten op de basisvoorwaarden. Als dat lukt zijn de films af. Ik zou het heel stoer vinden als dat lukt!’

Uit Filmcafe#4 – Klaas van Eijkeren, regisseur en scenarioschrijver en algemeen coach tijdens het One Week Film project 2018 Nieuwe Filmers. Zijn eerste bioscoopfilm ‘Patria‘ ging in 2014 in première. Gevolgd door ‘The Fox‘ in 2017, die voor een groot deel in Den Bosch is opgenomen.

 

Tim Ewalts 

“ ‘Actie’ roepen, anders gebeurt er niks!” ‘De One Week van vorig jaar was best een hectische ervaring. Sowieso omdat het mijn eerste film was die ik ging maken en ik had geen idee hoe! Vooraf, tijdens de filmcafés heb ik rondgevraagd of er iemand met me mee wilde doen aan de One Week. Uiteindelijk heb ik zo de complete cast en crew kunnen verzamelen en hebben we de film ‘Intrus’ gemaakt. Ik heb er veel van geleerd, ook op de set. Bij het eerste shot moest de producent nog tegen me zeggen: “Ja, Tim je moet wel actie roepen, anders gebeurt er niks!’

‘Ik heb altijd een film willen maken. Maar telkens leek de drempel te hoog om ’t echt te gaan doen. Want ja, je moet een team vinden, apparatuur hebben en een film maken is best wel duur. Ik durfde het elke keer maar niet. Toen ben ik met Nieuwe Filmers gaan praten en Marcus en Marjoes zeiden: ‘gewoon doen!’ Én zo is het gelukt tijdens de One Week vorig jaar. Ik wist precies wat ik wilde maken alleen niet hoe. Daarmee heeft het team me geholpen en de filmcoaches met hun concrete feedback op mijn plannen. Meedoen was een waardevolle ervaring, het hele proces van begin tot einde, zien dat het kán! Héél fijn om een áf film te maken en geweldig dat de film ook nog gewaardeerd werd met de Publieksprijs.’

Uit Filmcafe#4 – deelnemer aan het One Week Filmproject 2017. Dit jonge talent won [met team Phantom] de Publieksprijs met de korte film Intrus. Inmiddels zijn we een jaar verder en nieuwsgierig om tijdens Filmcafé #4 te horen hoe het met Tim en zijn passie voor film maken is!

 

Marjoes Corsten

Als mede-oprichtster en organisator van Nieuwe Filmers vertelt zij over het One Week Filmproject 2018 van 13 t/m 17 augustus. Met Den Bosch, de Verkadefabriek als het centrale hart, maar filmen mag natuurlijk overal. Maximaal 10 teams van een nieuwe generatie filmers maken aan de hand van een thema binnen één werkweek nieuwe korte films, van script tot eindmontage en in elk denkbaar genre, met begeleiding van coaches uit het filmvak. Alle films van het One Week Filmproject gaan op 8 september in première tijdens het Nieuwe Filmers Festival in de Verkadefabriek, Den Bosch NL en dingen mee naar de film award Het Paradepaardje 2018 met extra geldprijzen, diverse categorieprijzen en de publieksprijs! Kijk alvast op deze site en op facebook.

 

INTERMEZZO met

Leanne Peters 

‘KORT! is een talent ontwikkelingstraject voor fictiefilms en animatie. Elk jaar worden er zo’n 100 plannen ingediend en krijgen 10 teams de kans een film te maken.Bij de aanmelding speelt leeftijd geen rol. Het gaat vooral om makers die nog niet veel op hun portfolio hebben, nog weinig films gemaakt hebben. Dat noemen we jonge makers, dus ook ‘jong’ in het vak. ‘KORT! is er overigens ook voor filmmakers die al wel meer ervaring hebben en in een korte film willen experimenteren met een nieuwe vorm of stijl.’

‘Tijdens de selectie wordt er samen met de inhoud van het verhaal ook naar de vorm, eigenheid en de noodzaak van het project gekeken. Waarom wil en moet jij de film maken? Je levert met het scenario ook een scenariovisie en een regievisie in. Ook moet er een ervaren producent bij het filmproject aangesloten zijn, die schrijft de producentenbrief. Alles bij elkaar geeft dat ons een beeld van het filmproject en de kwaliteit ervan.’

‘Het is voor een jonge filmer van belang aansluiting te vinden bij een ervaren producent. Van de producenten wordt deze ervaring gevraagd omdat zij verantwoordelijk zijn voor het budget, maar ook inhoudelijke begeleiding geven. Dat de film er echt komt, dat mensen betaald worden en om te voorkomen dat het filmproject mislukt door onervarenheid. Onze ervaring is dat producenten zeker bereid zijn in de productie van een korte film te stappen, omdat ze zich willen verbinden aan nieuwe makers, met het oog op de toekomst.’

[Red. – tijdens het filmcafe is er door Leanne Peters ook iets verteld over het One Night Stand project. Info hierover vind je op  https://onenightstand.ntr.nl/redactie/ ]

Uit Filmcafe#4 – Leanne Perters is producer NTR over KORT! & One Night Stand [ism BNNVARA en VPRO].  NTR korte film geeft jonge en gevestigde filmmakers de kans om ieder jaar korte films te ontwikkelen.

 

Colinda Bongers

‘Er gaat een innerlijk beest in mij schuil!’ Een citaat van jou in een Trouw interview. Wat is dat voor beest? ‘Ik denk mijn donkere kant waarmee ik gezegend en tegelijkertijd vervloekt ben. Als bij een psychopaat, ha ha ..ik kan het niet anders uitleggen!! Die donkere kant is bij mij luid en duidelijk aanwezig, omarm ik zelfs als inspiratiebron en moet er ook uit, naar buiten. Film is daarom voor mij de meest volledige vorm van kunst. Daar zit alles in; geluid, theater, literatuur, alles.. Daar kan ik dus ook alles in kwijt!’

‘De film ‘Molly’ heb ik met Thijs Meuwese gemaakt en speelt zich af in een post apocalyptische wereld. Spectaculair met grootste sets en gechoreografeerde stunts. Thijs en ik werken al tien jaar samen als co-regisseurs en kunnen de taken op de set gemakkelijk verdelen. Bij Molly bv richtte Thijs zich op de actiescenes en ik meer op spelregie en de art.’

‘De film is gemaakt met een fantastische groep mensen waarmee we al jarenlang werken en die met ons mee groeien. Met hen hebben we al veel low budget films gemaakt. Dat doen ze vaak gratis. De film is voor hen een visitekaartje. We zijn ook loyaal aan hen. Op het moment dat we een beetje geld hebben profiteren zij daar ook van. Zo lukt ‘t dat iedereen telkens opnieuw enthousiast een paar maanden met ons in een filmproductie duikt!’

‘Low budget film maken is mogelijk door de grote betrokkenheid van het team, van begin af aan. Zij zijn de ambassadeurs voor de filmprojecten. Iedereen investeert in de films en is bereid hun eigen netwerk met ons te delen. Film is echt magie! Mensen vinden het supertof, ook als ze maar een klein stukje kunnen bijdragen. Zo kun je samen heel veel voor elkaar krijgen; gratis locaties, gratis auto’s enz.. iedereen vindt ‘t te gek! Dat gegeven gebruiken we bij het filmmaken en de passie delen we met hen. Als je dat van begin af aan doet met je team, ben je zo opeens met 40 man sterk. Dan wil iedereen wat extra’s doen en bouw je eigen productieteam op.

We hebben in 2015 meegedaan met de Imagine Pitch wedstrijd. Die hebben we gewonnen. Als je die wint mag je naar de internationale productiemarkt in Montreal. Vier dagen lang één op één meetings met professionals uit de filmindustrie van over de hele wereld. We zijn daar opgevallen en hebben er de serieuze belangstelling van een sales agent aan over gehouden en een investeerder om ‘Molly’ te kunnen maken.’ Een aanrader dus om aan mee te doen!! Trouwens check ook ‘t trainingstraject European Genre Forum! Ook heel tof voor filmmakers!

Uit Filmcafe#4 – Colinda Bongers, schrijver, regisseur & producent Get Off The Road films. Over low-budgetfilm ‘Molly’ welke internationaal verkocht is én over haar nieuwe filmproject ‘Kill mode’. We gaan met Colinda in gesprek over haar low-budgetfilm Molly die internationaal verkocht is én over haar nieuwe filmproject ‘Kill Mode’.

 

Niels Bourgonje

Ik houd mijn films graag ‘klein’..   ‘Ik ben gewoon films gaan maken. Mijn eerste was 90 minuten, wat super stom was! Daarvan heb ik geleerd om mezelf niet te overschatten. Sindsdien probeer ik het ‘klein’ te houden, simpel. Omdat ik geloof dat er veel kracht zit in het klein houden van zowel het verhaal als het productie proces. Een goede regisseur houdt controle. En door het ‘klein’ te houden kun je over alle details nadenken. Op een gegeven moment werd het voor mij bijna een sport. Hoe kan ik een verhaal vertellen in zo min mogelijk shots? Niet alleen maar omdat ik het leuk vind, ook omdat de film beter wordt. ‘

‘Door het ‘klein’ te houden kun je ook eerst denken aan het spel. Daarna de rest. Ik probeer op zo’n manier te werken dat de acteur genoeg vrijheid heeft om er ‘iets eigens’  van kan maken. Om het echt een menselijk element te geven. In een recent interview met een acteur las ik dat 75% van een goeie performance casting is. Daar ben ik het mee eens. ‘

‘Er is enorm veel acteertalent dat nog niet ontdekt is. Hoewel ik in het begin van mijn loopbaan probeerde om niet met de bekende acteurs te werken. Heb ik dat wel gedaan voor mijn nieuwste film ‘Skogafoss’ en werkte ik met Martijn Lakemeier (‘Oorlogswinter’), Gaite Jansen (‘170 Hz’) en Anneke Blok (‘Alles is Liefde’). Als je dan met een actrice als Anneke werkt dan snap je gelijk waarom ze zo vaak gevraagd wordt, want ze is gewoon super goed.

‘Klein houden dus, controle houden. Toch begin ik ook daarin steeds meer mijn grenzen te verleggen, bijvoorbeeld bij ‘Deserted’ die ik in Amerika draaide. Landen op woensdag, zaterdag draaien. Bij ‘Deserted’ vond ik het juist weer een uitdaging om te proberen het eruit te laten zien als een Amerikaanse film, maar het dan niet een typische Amerikaanse film te laten worden. Een leuk weetje is dat de cameraman van ‘Deserted’ daarna de videoclip ‘Wild Thoughts’ met Rihanna heeft geschoten (meer dan 700 miljoen keer bekeken op YouTube).’

‘Of het een zegen is of een vloek dat ik mijn films altijd buiten het Filmfonds om heb gemaakt, vind ik lastig om te zeggen. Ik ben niet anders gewend. Je moet, denk ik,  filmmaken zo ontzettend leuk vinden dat je het Filmfonds als één van de manieren moet zien. In Nederland zijn zoveel manieren om je films te financieren. Als het bij het ene potje niet lukt, dan een andere. Zo maakte wij ‘Skogafoss’ met een budget van 10.000, oorspronkelijk begroot op 70.000. Dit dwong ons om de film met een veel kleinere crew te maken, zodat hij veel intiemer is geworden. En wie weet daardoor wel beter!’

‘Ik zou het trouwens wel te gek vinden om ‘ns een One Take film te maken, ook al is dat super ingewikkeld.’

Tip! begroot tenminste 1000 euro voor inschrijving bij filmfestivals. Je kan er heel veel uit halen. Zo stond ik met mijn vorige film ‘Turn it around’ nog op Nu.nl nadat we een prijs hadden gewonnen op een festival. Ik werd gelijk die dag gebeld om een klus te regisseren!’

Uit Filmcafe#4 – Niels Bourgonje is regisseur en schrijver van korte films als ‘Skogafoss’, ‘Turn It Around’ en ‘Brug’. Naast korte fictie films regisseert Niels ook corporate films, commercials en videoclips.

 

Annemarie Van De Mond

‘Ik heb een enorme passie voor mensen. Mensen zijn ontzettend grappig en ontroerend. Vooral als ze heel erg hun best doen. Ik ben er zeker niet op uit om ze belachelijk te maken, maar ik wil wél heel graag mensen laten zien die héél erg hun best doen en daarin ook falen. Éigenlijk om te laten zien, ach we doen allemaal maar wat!

‘Het leven is namelijk verdomde ingewikkeld af en toe. En als we ons allemaal bewust zijn dat we “allemaal maar wat aanklooien”, dan wordt het leven dragelijker. Dat is de reden dat ik voor een licht komische toon kies in mijn werk.’

‘Als regisseur ga ik in een script op zoek naar de reden waarom ik zelf dit verhaal wil vertellen. Soms leidt dat tot discussie met de scriptschrijver. Ik doe dat omdat ik vind dat dit van een regisseur gevraagd wordt. En hoop daarmee de schrijver af en toe te kunnen verrassen door meer uit het script te halen dan deze zelf in de gaten had.

‘Ik begrijp dat dit voor schrijvers dat soms best moeilijk kan zijn. Ze hebben het verhaal tenslotte geschreven. Zij hebben personages gecreëerd die in hun oren praten en via hen tot leven komen. Tegelijkertijd zie ik het als de taak van een regisseur om een eigen draai aan het script te geven, anders kun je namelijk die film niet regisseren. Zelf zoek ik daarom uit wat de schrijver geprobeerd heeft te vertellen met een scene. En als een scene niet werkt sleutel ik er net zo lang aan tot die wél werkt. Want de camera is een leugendetector! Je ziet onmiddellijk of iemand goed of niet goed speelt en of een scene wel of niet goed werkt. Maar als je een andere smaak hebt dan de schrijver dan kan dat soms best lastig zijn.’

Tip! van Annemarie, filmers doe mee met de One Week, maak gebruik van de unieke kans! Een korte film is je visitekaartje. Als je dat goed doet dan heb je iets in handen waarmee deuren open kunnen gaan!!

 Uit Filmcafe#4 – Annemarie Van De Mond, regisseur en scenarioschrijver. Maakte series als  ‘de Mannentester’, ‘Meiden van de Herengracht’, ‘Smeris’. De telefilms ‘Taartman’ en ‘HannahHannah’.

 

13 juni FILMCAFÉ #3 – Over Genre in film, Cinecrowd & korte docu maken. Clubzaal Verkadefabriek Den Bosch

Dick Maas

Schrijver, regisseur, producent en componist. Winnaar van diverse Gouden Kalveren oa. de ‘Lift’, en ‘Abel. Regisseur van ’Sint’, ‘Prooi’, ‘Amsterdamned’. Expert op het gebied van genrefilms o.a. horror. Luister naar het interview met Dick Maas en San Fu Maltha, bij podcast MovieInsiders

 

San Fu Maltha

Uit Filmcafe#3 – San Fu Maltha, Fu Works over Genre in Nederland en het Genre platform. San Fu Maltha is producent van verschillende prijswinnende Nederlandse films en tv series [oa. ‘Zwartboek’, ‘Tirza’, ‘Een echte Vermeer’]. Luister naar het interview met Dick Maas en San Fu Maltha, bij podcast MovieInsiders

 

Ivan Hidayat

‘Filmmaken is voor mij een soort van ‘op vakantie’ gaan. In filmsituaties belanden waarin ik niet dagelijks terecht kom. Uitgerekend genre film leent zich voor fantasierijke films. Die mogen wat mij betreft meer gemaakt worden, zeker in Nederland! Ons filmklimaat is op dit moment zo saai! Te vaak gebaseerd op realistische onderwerpen en de geschiedenis enzo.. Ook belangrijk om te vertellen natuurlijk maar ik zou willen dat er meer geld en energie geïnvesteerd wordt in thema’s die nog niet ‘bestaan’! Dat kan met genres als horror en mijn favoriet, Science Fiction. Er is zoveel potentie bij jonge Nederlandse filmmakers dat er nu niét uit komt omdat er wordt voortgeborduurd op wat er al is. De drempel is blijkbaar te groot om spannendere films te maken .. laten we Nederland gewoon ‘ns even spannender maken met z’n alle!

Ivan liet een fragment zien uit de film ‘Sandwitch’ [een heks, zandvlakte en een broodje] een horror comedy, die hij maakte met Jasper ten Hoor. De film draait momenteel op festivals en zal daarna online gereleased worden.

Uit Filmcafe#3 – Ivan Hidayat filmmaker bij Het Shot over zijn nieuwe horror comedy Sandwitch, [regie: Ivan Hidayat & Jasper ten Hoor]. Imagine Film festival over Sandwitch : “een heerlijke melige horrorcomedie“.

 

Gudo Tienhooven 

‘De komst van het beest is enger dan het beest zelf’. ‘Bij horror gaat ’t om primaire angsten, flirten met het bovennatuurlijke, met dingen die eigenlijk niet ‘kunnen’. Horror is iets dat eigenlijk niet ‘mag’ en daardoor al spannend voordat je de film gezien hebt. Het filmgenre dat ook na afloop nog door je hoofd spookt, verder dan de kaders waar het oorspronkelijk in afspeelt.’

‘Uit onderzoek blijkt dat we graag naar horrorfilms kijken. Om de kick, de adrenalinestoot, het sussen van de bloeddorst die we allemaal stiekem in ons hebben! Maar ook omdat horror heel veilig is en verbindt! Je ziet iets vreselijks gebeuren dat daarna ook weer afgelopen is. Het is een spannende rit en je komt daarna met z’n allen weer veilig uit op de bank.’

‘Elk decennium heeft een eigen horrorvariant. Met een vorm en inhoud als afspiegeling van de heersende tijdgeest. In de jaren 30  bijvoorbeeld had je Dracula en Frankenstein tijdens de Grote Depressie. Horror als vorm van escapisme om even de werkelijkheid te kunnen ontvluchten. Waar toen waarschijnlijk behoefte aan was om te zien dat het ‘nog erger kan’. In de jaren 50, in het atoomwapentijdperk, maakten ze horrorfilms met gemuteerde mieren en films waarin wetenschappelijke experimenten mislukten. In de jaren 90 was het horrorgenre nagenoeg dood op ‘Scream’, de ultieme horrorsatire, na. Nu bevinden we ons in een nieuwe horrortijdperk met films als ‘It Follows’, ‘The Babadook’ en ‘Get out’. Dat zijn exponenten van de nieuwe trend; de sociaal maatschappijkritische horror. Horror zonder hakmessen en enge maskers. Deze films breken het genre helemaal open, da’s best spannend.’

‘Horror overleeft altijd. Door de kracht van de suggestie leent het zich perfect voor het medium film. Zoals bij Jaws, nog steeds mijn favoriet. Ook voor Jaws gold al; de komst van het beest is enger dan het beest zelf.’

Uit Filmcafe#3 – Gudo Tienhooven filmcriticus en presentator van de wekelijkse filmpodcast MovieInsiders. Luister https://soundcloud.com/movieinsiders/movieinsiders-podcast-192-hereditary-utoya-22-juli-interview-dick-maas-san-fu-maltha naar het interview met Dick Maas en San Fu Maltha

 

Floris Parlevliet

‘Cinecrowd https://cinecrowd.com/ is een crowdfunding platform voor film waarop je als filmmaker je filmdroom deelt met het publiek. Natuurlijk om financiële middelen te verwerven, maar minstens zo belangrijk om als filmmaker direct in contact te komen met je publiek en hen aan je film te verbinden nog voordat deze gemaakt is!’

‘Als net afgestudeerde regisseur scenarist van de HKU bezat ik een enorme ‘Sturm en Drang’ om films te maken. Ik kon én wilde niet wachten en heb toen met veel enthousiasme mijn filmplan aan diverse partijen in de filmwereld, maar ook rotaryclubs, voorgelegd. Maar dat werkte niet zoals ik gehoopt had. Om mijn film te kunnen maken besloot ik met Roel van de Weijer het Cinecrowd platform voor alternatieve filmfinanciering op te starten. De film is er gekomen net als Cinecrowd, inmiddels al weer 7 jaar geleden.‘

‘Belangrijk bij crowdfunding is mensen vooraf te interesseren voor een filmproject dat nog niet gerealiseerd is. Dat lukt vooral door met een aanstekelijk enthousiasme het publiek uit te leggen wat de noodzaak van je project is. Waarom je de film wilt, moet [!] maken. Best lastig, want je staat ineens als filmmaker vóór het publiek en speelt de gunfactor opeens een belangrijke rol om te geven. Op dat moment is het van groot belang dicht bij de urgentie van je film te blijven. Cinecrowd kan daarbij helpen en adviseren. Ook wat je het publiek als tegenprestatie kunt bieden of over de crowdfunding duur van je project en dergelijke.’

‘Genre films zijn bij Cinecrowd aantoonbaar succesvoller, ook als lowbudget films. In principe kunnen alle films gecrowdfund worden en kan iedereen het doen. Ook gevestigde filmmakers als Eddy Terstall, Heddy Honigmann en Norbert ter Hall maakten van deze gelegenheid gebruik. Het gemiddelde bedrag dat opgehaald wordt is 8000 euro per project. Vaak haal je met dit geld ook ‘ander’ geld binnen omdat je al een fanbase hebt! Een publiek dat op je film zit te wachten!‘

Uit Filmcafe#3 – INTERMEZZO met Floris Parlevliet co-founder Cinecrowd en filmmaker, o.a. de award winnende film ‘Mesopotamië’. Over Cinecrowd, wat het is, en wat het kan betekenen voor jonge filmmakers.

 

Carilijne Pieters

Documentaire maker, met de korte docu KIELZOG won ze de film award Het Parade Paardje 2017 van Nieuwe Filmers. Kielzog maakte ze samen met Jesse de Vries tijdens het One Week Filmproject 2017

 

16 mei FILMCAFÉ #2 –  casting, spelregie en acteren & green film making! Clubzaal Verkadefabriek Den Bosch

Hoe vind je de juiste acteurs? Wat heb je als acteur nodig van een regisseur? Hoe breng je als regisseur dat wat je wilt over aan de acteurs?  Wat zijn hierin de overeenkomsten bij fictie en documentaire en het verschil tussen Arthouse en commerciële film?  En duurzaam filmmaken, hoe doe je dat? – 

Mike Weerts 

Geeft op zo 17 juni een Masterclass [Spel] regie, je kunt hiervoor inschrijven check NF Masterclass

‘Acteurs zijn in wezen luie mensen en vertrouwen op intuïtie en gemak. Dat betekent dat je als acteur iemand nodig hebt die je constant onder je ‘hol’ trapt, je over je grenzen heen zet. Een regisseur die ervoor zorgt dat je boven jezelf uitsteekt!’

‘De essentie van acteren is nadenken, niet alleen over je eigen tekst, sterker het is vooral belangrijker te snappen wat die andere acteur, je tegenspeler tegen jou zegt. Die wil namelijk iets van jou en daar reageer je op. Met nadenken bedoel ik ook dat je je goed voorbereidt, de teksten analyseert. En echt ‘open’ staat op de set en pleuris hard werkt om met alle prikkels die je binnen krijgt iets wezenlijks te doen! Soms moet je gewoon kapot gaan!

‘In mijn eerste jaren ging ik al kapot van de zenuwen bij elke auditie! Ik dacht: ‘als ik dit de rest van m’n leven moet doen val ik dood neer voor mijn veertigste’. Ik ben daarom de audities anders gaan benaderen. Als acteur ben ik op zoek naar een regisseur en andersom. We hebben elkaar nodig. Dus tijdens een auditie onderzoek ik ook of ik een klik heb met de regisseur. Ook maak ik sindsdien een keuze voor de ‘kleur’, de invulling van het personage waarvoor ik auditie doe. Dat is ook een risico, want past dat niet bij de ideeën en het gevoel van de regisseur dan moet ik onmiddellijk mijn techniek en professionaliteit aanspreken om het snel om te buigen. Maar ik stel ook inhoudelijke, soms pittig vragen aan de regisseur. Ik wil tijdens een auditie en op de set voelen dat een regisseur snapt wat ze van mij willen zien. Wat ik heel fijn vind als ik soms ook de kwetsbaarheid van een regisseur te zien krijg! Het is zo fijn dat iemand tegen wie je opkijkt af en toe ook zegt: ‘ik weet het ook even niet !’ Dat creëert voor mij als acteur een veilige omgeving om mijn grenzen te verkennen en fouten te mogen maken!

Uit Filmcafe#2 – Mike Weerts, acteur en filmproducent, als acteur bekend van o.a. de speelfilms ‘Borgman’ (Alex van Warmerdam) en ‘De Bende van Oss’ (Andre van Duren]. In ‘Of ik gek ben’ (Frank Lammers, boek van Michiel Stroink] speelt Mike zijn eerste grote hoofdrol. Dit project heeft hij zelf geïnitieerd en is daar ook als creative producer bij betrokken. Foto Alicia Fotografie.

 

Marina Wijn

‘Als casting director word ik ingehuurd door een producent en bereid ik onder andere samen met de regisseur  de casting voor. Tegen de acteurs zeg ik: ‘je wordt voor een auditie uitgenodigd omdat je kan acteren, niet om je te bewijzen dat je kan spelen. We zijn geen talenten show zoals op tv die alleen draaien om bewijsdrang!

Regisseurs adviseer ik tijdens de casting zo min mogelijk aan tafel te blijven zitten maar de tijd te gebruiken om met de acteur een scene op verschillende manieren te spelen. Veel jonge makers trappen in de valkuil dat je ze de scene zo gaan oefenen zoals ze die voor ogen hebben. Casting is bedoeld om uit te vinden welke ‘taal’ de acteur spreekt en welke de regisseur! Daarom bestaat deze uit meerdere rondes. De eerste is om te kijken of de acteur bij de rol past, de tweede ga je combinaties met andere acteurs maken. In ieder geval pak je een ‘kantel moment’ scene, een dramatisch moment uit het script dat je de acteur persé wilt zien spelen om er zeker van te zijn dat ie het aankan in de film. Dus zo min mogelijk praten, maar doen alsof de casting een kleine repetitie is. Da’s ook prettiger voor de acteurs, die daardoor na afloop het gevoel hebben dat ze gewerkt hebben!’

Uit Filmcafe#2 – Marina Wijn, casting director, zit al 16 jaar in het vak, castte acteurs voor 80 speelfilms en series o.a. voor de Emmy Award winnende film ‘Anything Goes’ [2015]. Ze is lid van International Casting Directors Network [ICDN], Casting Society of America [CSA] en The European Film Academy. Ook geeft ze les op acteeropleidingen in NL en het buitenland.

 

Jamel Aattache

‘In de film ‘Zwaar Verliefd!’ geef ik elk personage letterlijk een eigen ‘kleur’. Bijvoorbeeld door gebruik te maken van kleur in kleding kan ik een karakter al ‘neer’ zetten zonder dat er een woord is gezegd. Dat komt, van oorsprong ben ik een beeldregisseur. Ik zorg dat een personage goed in beeld komt en dat het inhoudelijk iets toevoegt. Voor deze film heb ik een hele fijne samenwerking gehad met casting director Marina Wijn, die me tijdens de casting nieuwe inzichten gaf. Door bijvoorbeeld één filmscene op verschillende manieren uit te proberen zag ik een personage ontstaan met een andere inhoud dan ik vooraf bedacht had. Wauw!, dacht ik. Dat maakte het nog beter. Dit gebruikte ik dan ook bij de repetities en dat werkte heel goed op de set van ‘Zwaar Verliefd!’.
‘Zwaar Verliefd!’ van Jamel Aattache gaat 11 oktober 2018 in première.

Uit Filmcafe#2 –  Jamel Aattache, producent Brabant Films en regisseur van ‘Zwaar Verliefd’ [boek Chantal van Gastel] opgenomen in Den Bosch met acteurs Barbara Sloesen, Jim Bakkum, Abbey Hoes, Liza Sips, Jamie Grant, Kay Greidanus, Davy Eduard King en Sarah Chronis.

 

Jessica Görter

‘Als ik tijdens de research voor een documentaire iemand ontmoet en denk dit wordt een interessant verhaal dan zeg ik vaak; sorry, ik wil er nu niet te diep op in gaan. Dit om de emotie te bewaren voor op het moment van draaien. Ik bereid altijd alles zo goed mogelijk voor, anticipeer op wat er zou kunnen gebeuren en laat het dan los. Als we eenmaal draaien houden mijn concrete regieaanwijzingen meestal op en laat ik de gebeurtenissen spontaan plaatsvinden. Keer op keer zie ik hoe de werkelijkheid, die zich op dat moment voor mijn camera afspeelt, mijn verwachtingen overtreft. Het is mijn taak om er samen met mijn crew voor te zorgen dat we zo’n scene ook daadwerkelijk ‘vangen’.

‘Over casting gesproken, voor de documentaire ‘Piter, portret van Sint Petersburg had ik vooraf een filmplan gemaakt. Ik wilde instappen bij een taxichauffeur, deze zou m’n eerste hoofdpersoon worden. In de taxi zou ik dan vanzelf mijn volgende personage ontmoeten. Ik ben bij een taxichauffeur ingestapt die ook evangelist bleek te zijn en mensen in zijn taxi bekeerde. Hij nam ons mee naar een voedselverstrekking voor daklozen. En inderdaad daar vonden we Anatoli de tweede personage voor ‘Piter’!’

‘Ik geloof heel erg in openheid, ook in mijn rol als documentairemaker. In mijn andere film ‘De Rode Ziel’ bijvoorbeeld, vertellen twee zussen een vreselijk verhaal over hun moeder die tien jaar in de goelag [werkkamp Sovjet-unie, red] heeft gezeten. Dat het hun jeugd heeft geruïneerd. Heel emotioneel geladen was het op de set. Plots draaiden de zussen de rollen om en begonnen mij te vragen;  waarom stel je ons deze vragen, wat kom je hier eigenlijk doen? Ik voelde gene, had geen eenduidig antwoord. Maar op het moment dat ‘t gebeurde wist ik wel dat dit een belangrijk moment was om te blijven filmen en het de kijker inzicht geeft in hoe ik de film maak.’

‘De Rode Ziel’ 11 juli op tv, 2 doc, IKON/EO, rond 23.00  &   ‘Piter’ film van Jessica en Frank Gorter. Verslag Filmcafe#2 -Jessica Görter, documentairemaker produceerde diverse documentaires, zoals ‘Ferryman across the Volga’ (1998), ‘No Goods Today’ (2002), ‘Piter’ (2004) en ‘De Rode Ziel’ [2017]. Haar film ‘900 dagen’ werd bekroond als Beste Nederlandse Documentaire tijdens IDFA 2011

 

Sanne Rovers

‘Tijdens de casting voor de documentaire film ‘De Spelende Mens’ zochten we mensen die helemaal opgaan in hun spel. Bij wie je de spelervaring kan aflezen in lichaamstaal en op hun gezicht als ze proberen te winnen! De voorbereidingen om deze echte emoties te kunnen filmen begint al tijdens de research. Door in de voorgesprekken vertrouwen op te bouwen. Dat doe ik door open te zijn. Te vertellen wat de film die ik met hen wil maken voor me betekent. En soms door zelf mee te doen! Bij het LARP-en bijvoorbeeld moesten we als crew ‘in game’ zijn tijdens het draaien. Dus hebben we ons verkleed en zagen er uit als spelers. En bij het Movement Medicine, het dansen, vroegen ze me ook mee te doen. Ik heb hen wel uitgelegd dat ik me niet volledig overgeef aan de dans, omdat ik dan niet meer zie wat er gebeurt. Ik deed het een beetje mee dus… en won daarmee het vertrouwen’

De Spelende Mens 31 mei op tv, NPO3- film van Sanne Rovers, naar een idee van Lara Aerts. Uit Filmcafe#2- Sanne Rovers, documentairemaker, De Spelende Mens (op tv 31 mei, winnaar audience award Go Short 2018), Een Luisterend Oor (Best Commendation Prix Europa 2017) , De Wereld van Kim en Bob (nominatie Prix de Jeunesse).

 

Els Rientjes

‘Ik probeer filmmakers te stimuleren en te enthousiasmeren om op duurzame wijze films te maken. Verspil geen geld aan overbodig vervoer, dure materialen enzo..! Want bovenaan staat de creativiteit en de verhaallijn van je film, de rest is daar dienend aan. Duurzaam werken betekent op tijd beginnen, je plannen vroegtijdig visualiseren. Laat anderen, bijvoorbeeld je crew, meedenken over milieuvriendelijke en goedkopere opties om de film te maken. Met name duurzaamheid voor de portemonnee is een heel belangrijke trigger voor filmmakers en producenten om hiermee aan de gang te gaan. De oudere generatie heeft ‘t moeilijker dan de jongere, zij moeten iets afleren. Hoe onervarener je nog bent, des te groter de kans dat je duurzamer en ‘groener’ gaat werken. Ik vind het daarom heel erg leuk om met jonge mensen hierover te praten. Zij zijn heel erg gewend om dingen te delen en koppelen praktische zaken ook sneller. Het is daarom vanuit mijn positie heel interessant om een jong iemand te laten samenwerken met iemand die al langer in het vak zit. Dan kan je van twee werelden het beste maken!’

Uit Filmcafe #2- serie intermezzo over www.greenfilmmaking.nl – Els Rientjes is Sustainability Manager bij Green Film Making. Ze daagt filmprofessionals uit om duurzamer te werken. Een van haar doelen als Sustainability Manager is om relevante kennis over duurzame innovaties uit de (internationale) filmindustrie, en andere industrieën, met filmmakers te delen.

 

18 april FILMCAFÉ #1 – SCRIPTWRITING – van idee naar script, hoe vertel je wat je wilt vertellen’ Clubzaal Verkadefabriek Den Bosch

Peter Lataster en Petra Lataster-Czisch

‘Wie vertelt het verhaal?’, dat is een basaal aspect bij filmmaken. Deze vraag moet je jezelf altijd eerst stellen, steeds opnieuw, voor je aan een film begint. Een verhaal ontwikkeld een eigen logica. Je kunt niet zomaar een scene toevoegen of weglaten. Er is een noodzaak voor elke scene, waarom de ene op de andere volgt. Die noodzaak is het verhaal.”  Citaat uit Filmcafe#1 – Peter en Petra Lataster gerenommeerde documentaire makers en Gouden Kalf winnaars maakten o.a. de prijswinnende films ‘De Kinderen van Juf Kiet’ en ‘Awake in a bad dream’.

 

Rudi Brekelmans

“Ik zie een scenario als een bouwpakket. Als het geschreven is geeft ik ‘t aan de regisseur en daarmee zeg ik: dit zijn alle stukjes die je nodig hebt, zo moet ‘t in elkaar. Vervolgens moet de film nog door de regisseur, vanuit een eigen visie, gemaakt worden.” Citaat uit Filmcafe#1 – Rudi Brekelmans scenarioschrijver van de korte fictie film ‘To Catch A Fly’ [regie Sanne Kortooms] en de animatiefilm ‘Bullet Time’ [Director Frodo Kuipers]. Rudi is ook filmvakcoach tijdens het ONE WEEK FILM project van Nieuwe Filmers.

Bert Scholiers

“In de klassieke Hollywood jaren ’30-’40 en ‘50 en daarna, bij de Europese modernisten Fellini en Bergmann, had een scenarioschrijvers een fantastisch gevoel van vrijheid om hun eigen guts te volgen door met filmregels te breken, genres te mixen, een tikkeltje chaotisch en toon onvast te zijn. Iedereen die nu met scenario’s te doen heeft kent de acte-structuur, heel nuttig maar zijn vaak gebaseerd op de jaren ’70 films zoals die van Spielberg. Waarin scenario’s vooraf door ‘doctoren’ worden geanalyseerd waardoor je de meeste Hollywood films al na de eerste 10 minuten helemaal kan voorspellen. Dat is de maat geworden. We mogen best veel vrijer zijn, de kunst van onze fantasie gebruiken.” Citaat uit Filmcafe#1Bert Scholiers, scenarioschrijver en regisseur van [zijn eerste lange] speelfilm ‘Charlie en Hannah gaan uit’. De wonderlijkste Vlaamse film in tijden’, aldus Humo. Hij heeft een eigenzinnige kijk op filmmaken: “Cinema is een fantastisch medium dat alles toelaat. In principe zit er geen enkele regel aan vast” en “Waarom laten zo weinig Nederlandstalige filmmakers hun fantasie de vrije loop?” Foto Filmkrant maart 2018

Daan Jongbloed

“Toffe van een docu maken is dat je bij mensen moet aankloppen, eerst ergens binnen moet komen. Ik start al vrij snel met filmen, voelen of ik de film wel wil maken. Zie het als dat ik eerst ga ‘daten’ met mijn onderwerp. Als ik dan verliefd word na een paar dagen, start ik met het uitwerken van een filmplan. Daarin beschrijf ik waar ik nieuwsgierig naar ben, wat me aantrekt, mijn motivatie. Waar ik vermoed waarover de film zal gaan met levendige beschrijvingen van de personages. Het is geen script, ik hoef niet te weten hoe het loopt. Het zijn meer vragen die ik vooraf stel.”  Citaat uit Filmcafe#1 – Daan Jongbloed, documentairemaker van o.a. Boer Peer / The Farmer  draait in april-mei 2018 momenteel op Hot Docs Canadian International Documentary Festival in Toronto.

 

Dorien van de Pas

“We beoordelen aanvragen op de oorspronkelijkheid van een idee, het plan. Belangrijk is de ambitie en visie van de maker. We moeten echt weten wat een regisseur gaat doen, wat de visuele vertaling wordt en hoe de filmische middelen worden ingezet. Ik ben zelf erg bevattelijk voor filmplannen met een onderwerp die dichtbij de maker zelf staat. Waarin ik de persoonlijke urgentie van de maker voel. Authentieke verhalen dus en de verbeelding daarvan. Waarin niet alles wordt uitgesproken maar juist in beelden wordt verteld. Dat ik als kijker een beetje aan het werk wordt gezet en mee mag bewegen.” Citaat uit Filmcafe#1 – Dorien van de Pas is onze gast in de nieuwe rubriek Intermezzo. Zij is Hoofd New Screen NL van het Nederlands Filmfonds en Nederlandse gedelegeerde voor Eurimage. Tussen 2013-2017 was zij tevens consulent bij het Filmfonds voor nieuw talent. New Screen is the New Talent program for Talentdevelopment & Innovation van het NFF.